"Oskar i Pani Róża" jako książka z serii Schmitt znowu czaruje

"Oskar i pani Róża"- jedna z najkrótszych, a zarazem najpiękniejszych książek jakie dane mi było przeczytać. Uczy i uwrażliwia człowieka na całe życie, ale sprawia także, że po jej przeczytaniu nic już nie jest takie samo. Autorem jest Éric-Emmanuel Schmitt, a Schmitt, jak to Schmitt wiadomo - zachwyca.

Na tych kilkudziesięciu stronach zawarta jest historia chłopca o imieniu Oskar i kobiety zwanej "ciocią Różą". Całość akcji rozgrywa się w szpitalu, w którym leży Oskarek – chłopiec chory na raka, pani Róża – jest wolontariuszką, która odwiedza chłopca. Mimo, iż choroba chłopca pełni znaczący wątek w książce, to tak naprawdę nie polega ona na użalaniu i współczuciu i to bardzo ujmuję. Pewnych rzeczy nie możemy zmienić, ponieważ są nam dane z góry, ale możemy je zaakceptować i mimo wszystko być szczęśliwym i spełniać swoje marzenia,jak pokazuje Oskarek – nawet te najmniejsze.

Bardzo podoba mi się forma książki – są to listy chłopca do Pana Boga. Listy te pokazują z całkiem innej strony wiarę w Boga, Oskarek uczy, że może to być relacja bardzo personalna, pisze do niego jak do kogoś bliskiego. Książka ta bawi i wzrusza jednocześnie, pokazuje jak wielka jest siła marzeń, dzięki którym możemy cudownie przeżyć te kilka chwil danych nam na ziemi. "Oskar i pani Róża" pokazuje także w bardzo dobitny sposób jak ogromną moc ma bezinteresowna pomoc. Pomaganie przecież nie daje korzyści tylko osobie potrzebującej, daje je przede wszystkim samemu pomagającemu – i tak właśnie było w tym przypadku.

Tak wiele chciałabym napisać, ale nie potrafię znaleźć słów, dzięki którym oddałabym jej piękno, a także emocje jakie we mnie wywołuje, jednocześnie nie zdradzając zbyt wiele, Naprawdę nie wiem jak mam to zrobić, ale wiem jedno – "Oskara i panią Różę" po prostu trzeba przeczytać, do czego serdecznie zachęcam.

Jeszcze mój ulubiony cytat:

"Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy."

Z poważaniem,

Franka

Agatha Christie - Morderstwo w Orient Expressie

Tytuł: Morderstwo w Orient Expressie

Autor: Agatha Christie

Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie

Miejsce i rok wydania: Wrocław 2010

Liczba stron: 263

Agatha Christie to ciesząca się dużą popularnością autorka kryminałów. Napisała ponad 80 kryminałów i kilka powieści obyczajowych (powieści zostały wydane pod pseudonimem Mary Westmacott). Część jej powieści detektywistycznych została wydana w serii pt. Klasyka kryminału, które zostały opatrzone okładkami nawiązującymi do treści książki. Książki Christie, przetłumaczone na blisko 100 języków, zostały wydane na świecie w liczbie 2 mld egzemplarzy, co uczyniło ją najlepiej sprzedającą się autorką wszech czasów.

Najbardziej rozpoznawalnym bohaterem kryminałów Agathy Christie jest Herkules Poirot – pochodzący z Belgii oficer policji, który po I wojnie światowej przeprowadza się do Anglii i zostaje detektywem. Pojawił się on w trzydziestu kryminałach Christie. Oprócz niego, pojawiają się jeszcze: Jane Murple (detektyw-amator) i Tommy i Tuppence Beresford (para detektywów-amatorów). Panią Murple spotykamy w dwunastu, a Beresfordów w czterech kryminałach brytyjskiej autorki.

Morderstwo w Orient Expressie to powieść detektywistyczna wydana w 1934 roku. Tym razem rozwiązaniem sprawy zajmuje się Herkules Poirot (jest to ósmy w kolejności kryminał, w którym się pojawia). Akcja powieści dzieje się w słynnym pociągu Orient Express, podróżującym na trasie Stambuł-Londyn (a dokładniej Stambuł-Calais). W nocy ginie jeden z pasażerów luksusowego pociągu. Detektyw zostaje poproszony o wszczęcie dochodzenia i odnalezienie sprawcy, który prawdopodobnie nadal przebywa w pociągu.

Książka podzielona została na trzy części (Fakty, Zeznania oraz Herkules Poirot siada wygodnie i rozmyśla). Każdą z części podzielono kolejno na osiem, piętnaście i dziewięć rozdziałów. Autorka w dialogi bohaterów wplata francuskie wyrażenia, a czasem nawet zdania (tłumaczenia możemy znaleźć w przypisach dolnych).

Nie licząc francuskich wtrąceń, książka została napisana przystępnym językiem. Autorka niczego nie przeciąga, cały czas jesteśmy zainteresowani akcją. Z każdą chwilą dowiadujemy się coraz więcej, przez co coraz mniej rozumiemy, a zagadka wydaje się być po prostu nie do rozwiązania. Co do samego zakończenia. Mimo, że cała historia była wyjątkowo ciekawa, to nic mnie tak nie zaskoczyło jak zakończenie i samo rozwiązanie sprawy. Myślę, że takiego obrotu spraw nikt nie był w stanie przewidzieć. Jak widać, nie bez przyczyny Morderstwo w Orient Expressie uznawane jest za jeden z najlepszych kryminałów Christie.